11 oct. 2010

ALTERNATIVA ECOLÓXICA PARA O MONTE DO SEIXO

.
.
..
.
.
.
ALTERNATIVA ECOLÓXICA PARA O MONTE DO SEIXO.
Proxecto Montaña Máxica.

Texto publicado en Monte do Seixo. Reivindicación da Montaña Máxica (2007), no nº 12 da revista Murguía (2007) e na Carta arqueolóxica do concello de Cerdedo (2009).
.
.
O 15 de abril de 2007, co gallo da 3ª edición do “Roteiro da Montaña Máxica”, en nome da Asociación Cultural e Ecoloxista Verbo Xido, presentei no Outeiro do Coto, cimeiro da serra do Cando, a denominada “Alternativa ecolóxica para o monte do Seixo (Proxecto Montaña Máxica)”. Esta féliz iniciativa arela rendibilizar o indiscutíbel atractivo turístico deste monte –parque temático da mitoloxía popular galega–, revelándoo como un inestimábel foco de dinamización cultural para a bisbarra de Terra de Montes, sumida nunha fonda depresión económica e demográfica.

O monte do Seixo foi na antigüidade un lugar sagrado para as comunidades precristiás da contorna. Os modernos rituais vencellados á Cruz do Seixo e á ermida da Santa Mariña son vestixios desa pretérita condición. Os restos arqueolóxicos e a tradición mitolóxica bosquexan a montaña como un inmenso santuario onde no pasado se lle rendeu veneración á divindade Nai Terra.

O Seixo é de seu unha maxestosa “Cidade da Cultura”. O edificio foi deseñado polos máis habelenciosos arquitectos: o vento, a chuvia e o carazo. A súa colección permanente: mámoas, arcas, pedrafitas, milladoiros, gravados rupestres, castros, mitos, contos e lendas; abeirada baixo un teito de estrelas, é rica herdanza atesourada paseniño ao longo dos séculos. Porén, a “Cidade da Cultura” do Seixo non esixirá faraónicos investimentos, xa que todo nela é agasallo da natureza e adobío creativo do noso pobo.

O Outeiro do Coto, ao norte; o coto da Santa Mariña, ao sur; a Cruz do Seixo, ao leste, e as tres penas (Penadrosa, Penadaiga e Penarredonda) ao oeste son os lindes do territorio sobre o que cómpre actuar. As medidas correctoras deben ser, como mínimo, as seguintes:

Retirar os aeroxeradores do “circo máxico” da montaña ou diminuír considerabelmente o seu número.

Devolverlle ao monte a súa fasquía orixinal, mantendo as pistas que conducen ás estacións arqueomíticas e facendo desaparecer as innecesarias.

Modificar os accesos ao monte, relocalizando o actual aparcadoiro de Chan de Mamas.

Recuperar as lagoas de Xestido, desecadas o século pasado por mor do fracasado proxecto do pasteiro.

Restaurar o trazado do valado do pasteiro alí onde fose mester.

Sinalizar as mámoas de Chan de Mamas e a mámoa de Xestido, liberando a Mámoa Grande do alcatrán que hoxe a aldraxa.

Reconstruír o aliñamento lítico do Castro.

Reconstruír Trampa do Lobo, cortello lobeiro.

Axeitar a entorna da Cruz do Seixo.

Recrear o altar votivo da Santa Mariña.

Reconstruír o milladoiro (Moreón das Pedras) da Fonte da Urce, ao pé do camiño de Doade.

Repoboar as lombas do monte con especies arbóreas autóctonas. Talar os eucaliptares.

Habilitar unha aula de interpretación da “Montaña Máxica” (parque temático da nosa mitoloxía popular) que achegue ao público o tesouro natural e cultural que agocha, musealizando os achados arqueolóxicos. O edificio do transformador ou o antigo albergue da escola de parapente –hoxe arruinado– son dúas boas opcións. A construción pódese complementar cun observatorio astronómico.

Colocar os necesarios paneis informativos e sinaladores e mais editar folletos-guía. As obsoletas casoupas da antiga Forestal (Outeiro do Coto e Coto da Santa Mariña), senlleiros miradoiros, poden acoller a panelaría, gorecéndoa do ventimperio.

Prohibir o acceso ao lugar de vehículos motorizados: automóbiles, motocicletas, quads... (agás os relacionados coa explotación gandeira, gardería e vehículos de emerxencias).

Permitir o acceso de persoas a pé, en bicicleta ou a cabalo.

Delimitar zonas de acampada: ben ao abeiro do arborado, ben na chaira da Santa Mariña, ben no campelo do Castro Grande, onde, previo rexistro, se poida gozar do contacto directo coa natureza.

Organizar visitas guiadas en vehículos especiais para todo aquel que as solicite, especialmente as persoas de idade ou os discapacitados físicos.

Adobiar o “circo máxico” cos seguintes elementos:

Escultura de frei Martiño Sarmento no Outeiro do Coto, acompañada da seguinte inscrición:

A cinco e a seis leguas do oriente de Pontevedra, corre unha cordilleira de montaña de norte a sur, até Portugal. Unha chámase o Suído, e a que está máis ao norte, o Seixo; pero ao nordés da dita vila, a dita cordilleira divide o País marítimo do País de terra dentro; e os que estiveron no cume do Seixo din que des alí se ve toda a mariña de Vigo, Pontevedra, Arousa..., e todo o mar alto.

Escultura do Teceleán de Carballás a carón da Mámoa Grande de Xestido.

Escultura do boi Pecheche no Campo do Boi.

Recreación da espadana da igrexa de Trentinán, a lendaria cidade asolagada, no centro da Lagoa Media.

[…]

* *

.

.
ECOS NA PRENSA:
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

Recorte 1: La Voz de Galicia, 6-12-05.

Recorte 2: Faro de Vigo, 12-12-05.

Recorte 3: Diario de Pontevedra, 8-1-06.

Recorte 4: Diario de Pontevedra, 8-1-06.

Recorte 5: Faro de Vigo, 1-10-06.

Recorte 6: Faro de Vigo, 20-4-07.

.

.
.

No hay comentarios:

Publicar un comentario